De duif der duiven

Er was eens een jonge duif genaamd Pluis. Terwijl de andere duiven tevreden rond het marktplein bleven scharrelen, keek Pluis elke ochtend naar de horizon. Hij droomde ervan om verder te vliegen dan wie dan ook. Op een frisse lentedag besloot hij zijn kans te wagen. Hij vloog over bossen, rivieren en velden vol klaprozen. Onderweg hielp hij een verdwaalde zwaluw de weg naar haar nest terug te vinden en deelde hij een graankorrel met een hongerige mus. Toen Pluis na enkele dagen weer thuiskwam, verwachtten de andere duiven spannende verhalen over verre steden. Maar Pluis glimlachte en zei: “De mooiste ontdekking was niet hoe ver ik kon vliegen, maar hoeveel vrienden je onderweg kunt maken.” Vanaf die dag vloog de hele zwerm af en toe een stukje verder dan het marktplein. Niet om de verste duif te worden, maar om samen nieuwe avonturen te beleven. En telkens vonden ze, net als Pluis, weer de weg naar huis.